سرگشته شده و قادر به انديشيدن نباشد و نتواند پايدارى كند بنابراين مدارا و نرمش نتيجه‌اى است كه فقط از خوشخويى حاصل مىشود و اخلاق نيكو فقط از طريق مغلوب كردن نيروى خشم و شهوت و نگاه داشتن آنها در حدّ اعتدال به دست مىآيد . از اين رو پيامبر خدا ( ص ) مدارا كردن را ستوده و در آن باره مبالغه كرده و فرموده است : « به هر كس كه بهره‌اى از ملايمت داده شده ، بهره‌اش از خير دنيا و آخرت داده شده است ، و به هر كس كه بهره‌اى از ملايمت داده نشده است ، از بهرهء خير در دنيا و آخرت محروم شده است . » « 118 » پيامبر ( ص ) فرمود : « هر گاه خدا خاندانى را دوست بدارد ، بر آنها مدارا كردن را وارد مىكند . » « 119 » پيامبر ( ص ) فرمود : « خداوند بر نرمى و ملايمت چيزى مىدهد كه بر خشونت نمىدهد و هر گاه خدا بنده‌اى را دوست بدارد به او مدارا مىبخشد ، و هر خانواده‌اى كه از مدارا كردن محروم شوند از دوستى خدا محروم شده‌اند . » « 120 » پيامبر ( ص ) فرمود : « خدا مدارا كننده است و مدارا كردن را دوست دارد و به آن اجرى مىدهد كه به خشونت نمىدهد . » « 121 » پيامبر ( ص ) فرمود : « هر كه از مدارا كردن محروم شود از تمام خوبيها محروم شده است . » « 122 »

--> ( 118 ) اين حديث را ترمذى به صورتى كه در متن آمده روايت كرده است و احمد به همين عبارت روايت كرده و عقيلى در الضعفاء در شرح حال عبد الرحمن بن ابى بكر مليكى روايت كرده و اين روايت را از قاسم از عايشه ضعيف دانسته است ( المغنى ) . ( 119 ) اين حديث را احمد از حديث عايشه به سندى صحيح روايت كرده چنان كه در مجمع الزوائد ، ج 8 ، ص 19 نقل شده است . و عبارتش چنين است « اذا اراد الله باهل بيت خيرا الحديث » و نيز بزار از جابر چنين روايت كرده است . ( 120 ) اين حديث را طبرانى روايت كرده و رجال آن از حديث جرير بن عبد الله موثّقند چنان كه در مجمع الزوائد ، ج 8 ، ص 18 ، آمده است ( 121 ) اين حديث را ابن ماجه به شماره 3688 روايت كرده است . ( 122 ) اين حديث را ابو داود در ( سنن ) ، ج 2 ، ص 554 ، از حديث جرير بن عبد الله روايت كرده است .